Stanisław Jasiński – pszczelarz, żołnierz 1. Pułku Strzelców Konnych Wojska Polskiego, wykładowca Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego


 

Urodził się 7.11.1900 roku w Lublinie. Pochodził z zamożnej rodziny rolników. Uczył się w gimnazjum im. St. Staszica, jednak jego edukację przerwał wybuch wojny bolszewickiej. Młody Jasiński dołączył do 1. Pułku Strzelców Konnych Wojska Polskiego i walczył pod dowództwem  Juliusza Rómmela. W 1922 roku, po zakończeniu walk, zdał maturę i rozpoczął naukę w Studium Ogrodnictwa KUL-u, na którym później sam wykładał. W wieku 25 lat założył Towarzystwo Pszczelnicze w Lublinie, został członkiem Spółdzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej, a także równolegle pracował jako instruktor pszczelarski oraz prezes sekcji pszczelarskiej Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych. Kilka lat później zawiązał Związek Pszczelarzy Spółdzielnię i został jej prezesem. W ramach działania spółdzielni powstało m.in. laboratorium do badania jakości miodu, a efektem prowadzonych w nim prac naukowych była wprowadzona i rozpowszechniona w całej Polsce standaryzacja miodu. Jasiński sprawował funkcję prezesa przez cały siedemnastoletni okres istnienia Związku – z wyłączeniem trzech lat, gdy niemieckie władze obsadziły na tym stanowisku kolaborantkę.

Źródło: teatrnn.pl

Spółdzielnia w okresie przed 1939 rokiem obejmowała swoimi wpływami 2/3 terytorium Rzeczypospolitej i uczestniczyła aktywnie we wszystkich zjazdach, kongresach pszczelarskich oraz wystawach w międzywojennej Polsce. Jej dalszy rozwój został przerwany wraz z początkiem II wojny światowej.  Jasiński brał udział w wojnie obronnej po wybuchu kampanii wrześniowej, a po powrocie usiłował organizować dalszą pracę spółdzielni w zmienionych warunkach. Przeciwstawiał się działaniom władz okupacyjnych, które odbierały pszczelarzom miód i przeznaczały go dla załóg samolotów i łodzi podwodnych, uratował pieniądze lubelskich pszczelarzy, zakupując za nie bez zgody okupanta kamienicę w Lublinie. Za swoje  działania został usunięty ze stanowiska prezesa i uwięziony w katowni „Pod Zegarem”. Z więzienia gestapo został wykupiony przez rodzinę i przyjaciół, a jego działalność ograniczała się do pracy inspektora pszczelarskiego w Lubelskiej Izbie Rolniczej. W latach 1945–1946 na nowo stworzył strukturę Spółdzielni Związek Pszczelarzy.

Spotkanie pszczelarzy w Pszczelej Woli w 1946 roku. Źródło: teatrnn.pl

 

Pod koniec wojny z inicjatywy Związku Pszczelarzy w okolicach Lublina powstało trzyletnie Liceum Pszczelarskie. Staraniem Stanisława Jasińskiego umieszczono tutaj także dwa Wydziały Instytutu Pszczelarskiego oraz przewieziono pszczelarską bibliotekę lwowską. Celem podjętych działań było stworzenie pewnego kompleksu pszczelarskiego, który miał zgromadzić sztukę pszczelarską i stworzyć przestrzeń do rozwoju nauki. Sukcesy Spółdzielni sprawiły, że  o lubelskich pszczelarzach-spółdzielcach mówiono wtedy „Rzeczpospolita Pszczelarska”.

Wkrótce jednak nadejście władzy komunistycznej znów zahamowało rozwój spółdzielni. Centralny Związek Pszczelarzy zawiesił zarząd Związku, a Rada Nadzorcza w 1949 roku odwołała Jasińskiego z funkcji prezesa. On i sześciu innych członków władz spółdzielni zostało aresztowanych i przetrzymywanych na Zamku Lubelskim – spędzili tu ok. 2,5 roku, oczekując na zakończenie procesu. Jasiński otrzymał wyrok 3,5 roku więzienia – odsiedział 2 lata 7 miesięcy. Po wyjściu nie dopuszczano go do społecznych stanowisk w organizacjach pszczelarskich, a podjęcie zatrudnienia umożliwiono mu dopiero na 3 lata przed odejściem na emeryturę.

Jasiński w swojej pasiece. Źródło: teatrnn.pl

Jasiński w 1927 roku ożenił się z Wandą Teofilą z Pliszczyńskich. Mieli troje dzieci – Jerzego, Barbarę i Bożennę. Oprócz zasług w działalności spółdzielni, odnosił również sukcesy na polu naukowym. Jego pasją było zastosowanie mleczka pszczelego do celów leczniczych. Wraz z Zygmuntem Zniszczyńskim opracował technologiczną instrukcję dotyczącą produkcji mleczka pszczelego, rozpowszechnioną wśród pszczelarzy. Prowadził badania naukowe nad wydajnością nektarową lip, w ramach jednego z projektów wraz z innymi naukowcami stworzył 8 lubelskich kolekcji lip o najwyższej wydajności nektaru do potrzeb pszczelarstwa. Podczas XXV Międzynarodowego Kongresu Apikultury w Grenoble we Francji w 1975 roku otrzymał srebrny medal za całokształt indywidualnych osiągnięć w pszczelarstwie. Prowadził także własną pasiekę, produkując miód najwyżej jakości – został trzykrotnie nagrodzony na Jesiennych Targach Poznańskich.

Stanisław Jasiński zmarł 27 lipca 1984 roku w Lublinie.

 

Źródła:

http://teatrnn.pl/leksykon/artykuly/stanislaw-jasinski-19001984/ (dostęp 11.09.2020)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *